Iets over Max en Daan:

Archief

Kerstvakantie 02-01-2010 01:00
We/pappa en mamma hebben een hele leuke kerstvakantie gehad, want we hebben bijna elke ochtend uitgeslapen. Ook hadden we heel veel kerstfeest met opnieuw leuke kadootjes. En er lag sneeuw - we konden lekker sleeën, sneeuwballen gooien en een sneeuwpop maken. We zijn ook ‘s avonds naar de dierentuin geweest – dat was heel stoer, want dan zie je alle dieren in het donker, en er waren overal vuurkorven en fakkels.
Op oudejaarsavond was er ook vuur, maar dat was vuurwerk en dat vonden we niks. Pappa had mooie sierpotjes voor ons gekocht, maar toen de eerste knalde, renden we huilend en gillend naar binnen en wilden er niets meer van weten…. daar stond pappa dan, met mamma en de andere klapstukken, te kijken in de sneeuw. Met veel moeite lieten we ons overhalen om naar de sterretjes te komen kijken.
Als klap op de vuurpijl gaf op nieuwjaarsdag de auto de geest. Om hem weer aan de praat te krijgen moest pappa hem een klap met een hamer geven.
… nu weten wij ook precies hoe we onze bobbycars moeten repareren ….. HAMER!!!
Maar een kapotte startmotor is wel een rare start van het nieuwe jaar, we zijn erg benieuwd wat er komen gaat, en waar we volgen jaar zullen wonen ......
pappa mamma sneeuwpop
reageer
Prik, prik 15-12-2009 01:00
We zijn genept! Dit keer gingen we een stukje rijden met de auto en oma Paco. Dat leek best heel gezellig, totdat we bij een gebouw kwamen dat we al eerder hadden gezien. Binnen wist Daan het ineens ..... "ik wil geen prik". Het is niet eerlijk – waarom vertellen grote mensen je niet wat er gaat gebeuren … en waarom krijgen we 2 prikjes? We krijgen anders nooit 2 - geen 2 ijsjes en ook geen 2 taartjes? En als er ergens 2 van zijn moeten we altijd delen, maar nu krijgen we er ineens ieder twee - dat is een beetje vreemd.
grote mensen
reageer
Dag Sinterklaasje 13-12-2009 01:00
Sinterklaas heeft ons heel erg verwend (zegt mamma). We hebben allemaal leuke kadootjes gehad, gitaartjes, duplo, nog meer duplo, gereedschapskistjes, boekjes … snoepgoed ….. Van ons mag Sinterklaas volgend jaar weer terug komen. Maar nu hij weer vertrokken is, hebben we 'kerst nodig'. We hebben met pappa en mamma een mooie boom uitgezocht, en mamma heeft hem versierd. We willen zelf ook graag dingen in de boom hangen die wij zelf mooi vinden, maar dag mag niet. En Neeltje mag ook niet aan de decoratievogels zitten. Maar we mogen wel het kerststalletje inrichten – dat bakje met stro hebben we aan de kant geschoven, daar moeten de plastic sfeerkaarsjes. En de kerstman hebben we de gang in gestuurd omdat hij met kaarsjes gooit.
gitaarsmuziek...! bob kadootjes
reageer
Baard 04-12-2009 01:00
Wist je Dat "Sinterklaas kan praten met zijn baard? Maar hij kan er niet mee kussen". Dat Piet de kadootjes door de schoorsteen gooit? Dat "Onze kadootjes niet door de schoorsteen passen, die zijn te groot" (het kunnen dus nooit die gekke kleine kadootjes boven op de kast zijn) Dat je je schoen vast bij de schoorsteen mag zetten zodra de Sint in het land is, dan valt er een kadootje in. Dus "We zetten nu deze schoen, en morgen de andere". … Dat we alsmaar onrustiger gaan slapen, van de opwinding en het strooigoed
baard
reageer
Prik 23-11-2009 01:00
We moesten in de Jaarbeurs een prikje halen tegen de Mexicaanse griep. Mamma zag er vreselijk tegenop – ze dacht dat het een manifestatie van huilende peuters zou worden. Maar wij wisten niet wat dat was, een prikje, dus we dachten dat dat best gezellig kon worden met al die andere kindjes. Eerst moesten we wachten - we zaten met zijn allen naar Barbapapa te kijken - en toen we aan de beurt waren, moesten we een kamer in met allemaal prik-mevrouwen. Je moest bij je pappa of mamma op schoot gaan zitten, en al kletsend trokken ze je jas en je shirtje uit. Als je niet keek, dan wist je ook helemaal niet wat er gebeurd was ... …. Maar Daantje keek wel, en hij zag hoe de grote, gemene prik in zijn dunne arme priemde … en toen moest hij toch een beetje huilen. Maar daarna kregen we een mandarijntje en een kleurplaat en toen was het weer goed. Thuis kregen we ook nog pepernoten als troost. En toen we naar bed gingen was er nog een verassing: we kregen we voor het eerst grote-jongens-dekentjes ipv onze slaapzakjes. Toen werden we helemaal hoteldebotel – we gingen er op bovenop springen, mee gooien, en probeerden ook - nu onze benen vrij waren - om over de rand van het bed te klimmen..... het werd een bewogen avond. Daan kon op het laatst niet meer slapen en moest huilen - misschien toch van het prikje ... of was het allemaal too much op 1 dag?
bende botel
reageer
Zie ginds 21-11-2009 01:00
Elk jaar komt er een aardige man naar Nederland. Hij heeft een lange witte jurk met een rode mantel, en draagt een puntmuts en een staf. Hij neemt voor alle kindjes kadootjes mee. Die kadootjes hebben we al bij pappa en mamma bovenop de kast zien liggen. Maar dat maakt niet, we vinden de Sint toch een aardige man. Daarom zijn we naar hem gaan zwaaien toen hij met zijn stoomboot in Maarssen arriveerde. Jawel hoor - hij arriveert elk jaar in Maarssen en van daaruit reist hij het hele land af. We hebben het zelf gezien; we hebben zelfs pepernoten van de pieten gekregen, en een Sint-muts van de Hema!
Klik om te vergroten Klik om te vergroten Sint
reageer
Sabotage 19-10-2009 02:00

We hebben besloten de verkoop te saboteren, en Neeltje doet mee.
We kliederen de ramen lekker onder, gooien nog wat extra pasta-saus tegen de muren, stoppen broodkorsten in de sleutelgaten en iedere keer als er kijkers komen dan kotst Neeltje op de vloer in de woonkamer. Dat zal ze leren!

… we snappen trouwens echt niet waarom de kattenbak van Neeltje naar de schuur is verhuist en onze potjes naar de kelderkast …..?
Onze klieder-knutselwerkjes worden ook al steeds opgeborgen ..
reageer
Oktober 05-10-2009 02:00
Help! Pappa en mamma hebben het huis te koop gezet!
Wij willen helemaal geen nieuw huis – we vinden ons eigen huis heel mooi. Alleen heeft het geen dak, zoals ons speelhuis. Misschien kan pappa dat er nog op maken.

… het is wel raar hoor, dan vinden pappa en mamma het huis niet mooi meer, maar gaan het wel heel goed poetsen en gezellig maken - de laatste tijd blinkt het huis als nooit tevoren.
En dan houden ze een open dag en laten allemaal vreemde mensen binnen aan wie ze trots laten zien hoe mooi het huis is. Grote mensen zijn echt raar! Als ze nu ons speelhuis maar niet verkopen!
tuin Huis te koop
reageer
M’n broertje heeft trek 15-09-2009 02:00

Ik ben al groot
maar mama is groter.
Dit is een boot
en dat is de boter.

De vis had al beet,
maar de visser nog beter;
wat ik hier meet
is meer dan een meter.


M’n broertje heeft trek
en de boer heeft een trekker.
De boot was wel lek,
maar het water heel lekker!

Vind je dit gek?
Het kan altijd nog gekker.

Hans Kuyper
reageer
27-8 27-08-2009 02:00
... we hadden een paar cavia's te logeren maar die waren helemaal niet gezellig, we hebben ze maar weer teruggebracht naar tante Emmy – die vindt ze wel leuk, ze kan er zelf mee praten!
We krijgen nu een katje uit het asiel. Eigenlijk wilden we twee jonge katers, maar het is 1 poes geworden: Neeltje. We zijn zo blij met haar dat we elke dag joelend achter aan rennen. Dan rent ze weg ... dus haar kunnen we ook al niet aaien, stom is dat!
Neeltje Rent weg
reageer
20 augustus 20-08-2009 02:00
Deze week zijn we een beetje moe en mopperig. Daan had een beetje koorts en hij zit onder de dikke muggenbulten. Zou het een allergische reactie kunnen zijn? Max heeft net zoveel muggenbulten maar dat zijn kleintjes en die van Daan lijken zelfs nog aan te zwellen en in elkaar door te lopen. Vandaag was hij ook erg verdrietig omdat hij op de vloer ipv in het potje heeft gepoept ...
reageer
Vlooiebak & Voddebaal 28-07-2009 02:00
Er zijn twee cavia’s gearriveerd: Vlooiebak & Voddebaal. Ze komen hier een poosje logeren en als we ze leuk vinden dan mogen ze blijven. Maar ze doen niet hard hun best om in de smaak te vallen: ze vreten het gazon kaal, zitten de hele dag onder hun hok te poepen en eten wortels. Je kan er niet mee spelen, en als je ze wilt aaien rennen ze weg. Wat een saaie beesten!
cavia
reageer
Pappa vliegtuig 23-07-2009 02:00
Pappa ging met het vliegtuig mee en wij hebben hem uitgezwaaid. We hebben eerst samen naar de vliegtuigen gekeken, en toen ging pappa door een poortje, en gingen wij met mamma naar de auto. Dat was een beetje raar, maar omdat we een ijsje en kipnuggets mee in de auto kregen, waren we alweer vergeten dat pappa niet mee terug reed.
… toen we thuis kwamen waren we net twee Hindoestanen met een snor ... het ijsje was een ijsje met chocoladekoek.
We vinden het wel ongezellig maar redden het aardig zonder "Pappa vliegtuig". Het ochtendprogramma is het drukste: eerst een schone broek en kleertjes aan, dan gaan we kijken hoe mamma doucht en vervolgens naar beneden voor een krentenbol en sap ...

Om de tijd te breken, zijn we ook een paar dagen samen met oma en mamma naar een vakantiehuisje geweest. En dat was super! Oma kan heeel lekker koken, en er was elke dag ijs! Het was mooi weer en we gingen ook elke dag spelen bij de water- en modderbaan in de speeltuin. Een groot feest - we vonden het zo leuk dat we avonds nog dolenthousiast waren. Dan dansten we vrolijk in onze bedjes, gooiden de dekentjes en matrassen eruit, en riepen alles wat ons te binnen schoot:

Pappa vliegtuig
Paco poep
Oma slaapt og
Harry, Harry, peen, peen,
Eng, eng, tijger
auto-slapen
IJSJE!!!!!
KNOEIEN
... AFHALEN
Wakkkkkeerrrr!!!



Op de laatste avond heeft mamma ons op aparte kamertjes gelegd - ze was het zat zei ze.
En toen sliepen we direct. Misschien niet zo'n goeie zaak, want thuis kan dat niet omdat we niet zoveel kamertje hebben
… en nu wil mamma ineens verhuizen ....

We waren wel weer heel blij om thuis te zijn. Maar nog leuker was het, toen pappa ook weer thuiskwam en leuke vliegtuigjes voor ons meebracht.
Slapen? Hoezo slapen? vliegtuig
reageer
Let the sunshine in ... 17-07-2009 02:00

Daantje had weer een slechte dag op Duimelot. Ze zeiden dat het niet zo erg was dat hij naar huis zou moeten, maar hij was wel huilerig, onttrok zich aan de gezamenlijke activiteiten en begon heel hard te huilen toen er een opmerking werd gemaakt dat hij alweer gepoept had. De arme donder!
Toen ik ze op kwam halen, waren ze allebei blij. "Mijn mamma!" En thuis kwam Daan op schoot zitten en zei "mamma lief" en toen ik zei "Max ook lief" zei Daan: "pappa ook lief".
reageer
Verdriet 06-07-2009 02:00
Sinds de vakantie ben ik mezelf niet en heb steeds een hele hoop verdriet.
Ik moet aldoor huilen als ik naar Duimelot wordt gebracht, en nog harder als pappa weg wil gaan. Ik wil niet naar het kinderdagverblijf, ik wil lekker de hele dag bij pappa en mamma blijven :- ( En misschien wil ik ook wel gewoon mijn speentje. Waarom kan het niet altijd vakantie zijn?

Liefs van Daan
Speentje
reageer
Terug van vakantie 28-06-2009 02:00
Daar zijn we weer! We hebben een hele leuke vakantie gehad…hoewel we toch niet helemaal begrepen wat dat was. Opa en oma waren ook op vakantie, maar wij zijn ze daar niet tegengekomen. We waren in ieder geval ergens anders, in een mooi huisje waar je leuk kon rondrennen en bij alle knopjes van de tv, stereo en keukenapparatuur en kunstobjecten aan de muur kon. Prima zo - de dvd-speler was eindelijk eens kindvriendelijk opgesteld, dus we hebben hem lekker volgepropt met alle dvd'tjes die we in de goed-toegankelijke laatjes aantroffen. En we konden ook alle lichtschakelaars goed bedienen; die zaten lekker laag bij de grond. Een groot feest - die bak met Duplo had best thuis kunnen blijven! In het huisje was wel een heel eng bad met knopjes - we hebben er per ongeluk aan gezeten en toen begon het bad water te spugen. Daarna wilden we liever met zand en pindakaas in ons haar rond blijven lopen, maar niet meer in bad. We hebben er ook veel Dribbel gekeken en koekjes gegeten, en we hebben gevliegerd …. eigenlijk vloog alles daar door de lucht want er stond altijd een stevige wind. En we waren ook in een leuke dierentuin, en daar mochten we zelf rondlopen en hoefden niet steeds in de wandelwagen te zitten. De zee vonden we nee-leuk, die kwam steeds op je af en probeerde je voeten te pakken, en Max is er zelfs in gevallen. Gelukkig hebben we thuis geen zee!


De vakantie was best leuk, maar het was wel een eind rijden. Onderweg kregen we steeds kleine kadootjes om bezig te blijven, maar toch viel dat niet mee.
En toen we helemaal blij waren om weer thuis te zijn, gebeurde er iets heel vervelends …

… onze speentjes gingen stuk, zomaar, allebei tegelijkertijd. En we hebben ze samen met pappa en mamma weggegooid … we kregen ook geen nieuwe.
Hoe moet dat nou? Het is ineens ook niet meer zo leuk om ’s middags naar bed te gaan. Max lijkt dat niet zo erg te vinden - hij speelt dan gewoon de hele dag door totdat het avond is. Maar Daan is erg verdrietig en kan zijn speentje niet zomaar vergeten …
On the beach Max, mamma en Daan Sunny holiday
reageer
Van alles 04-06-2009 02:00
We hebben van alles beleefd de laatste tijd. Eerst waren we bij de fotograaf voor pasfoto’s en dat vonden we maar niets. Gelukkig mag je op zo’n foto niet lachen want dat konden we ook helemaal niet - veel te eng.
En toen gingen we naar het gemeentehuis. Die meneer wilde zien dat wij wel onszelf waren anders mochten we niet in papa’s paspoort … raar toch? Natuurlijk zijn we onszelf - Max is Max & Daan, en Daan is Max & Daan.


Verleden week waren we ook op het consultatiebureau en omdat we al grote peuters zijn, worden we staand gewogen en gemeten. Mamma klaagt altijd dat ze een mut aardappelen moet sjouwen als ze Max optilt, maar dat valt reuze mee. Max is al 96 cm en dan is 15,5 kg helemaal niet te veel. Daan is 97 cm en weegt 14 kg.
Pappa en mamma maakten zich een beetje zorgen omdat Daan vaak met een scheef voetje loopt waar hij dan over struikelt. Maar dat gaf allemaal niets - gaat vanzelf weer over. Verder was Daan piekfijn in orde. Omdat Max altijd zo veel drinkt, hebben ze daar ook naar geïnformeerd, maar ook dat gaf niets - hij houdt gewoon van lekkere limonade!
Morgen gaan we op vakantie - voor het eerst naar het buitenland. Wat zou dat zijn buitenland? Nu het mooi weer is zijn we sowieso steeds buiten. Zou het een land zijn, waar je nooit binnen bent? Dan hopen we maar dat het daar ook mooi weer is. We zijn heel benieuwd.
Daan Max Max en Daan
reageer
Handig 16-05-2009 02:00
Heerlijk, we worden steeds handiger. Omdat we al goed kunnen zitten zijn de beugels van de kinderstoelen afgehaald, we mogen zelf de tuin in en uit lopen en kunnen zelf onze jasjes uitdoen …
….en tot ergernis van pappa en mamma ook onze slaapzakken! Voor straf krijgen we ze dan achterstevoren aan. Maar omdat we steeds handiger worden, krijgen we ze ook dan open!
We proberen steeds met van alles mee te helpen, maar op de een of andere manier lijkt niemand daar blij mee te zijn …. raar toch?


Maar we kunnen nog niet zo goed praten, of begrijpen ze ons gewoon niet?
peppie en kokkie kokkie en peppie
reageer
Mamma in Frankrijk 25-04-2009 02:00
Mamma is naar Frankrijk geweest. Daar woont een vriendin van haar die ook 40 werd (dat zijn heeeeeel veel vingertjes). Dat was voor het eerst dat ze zonder ons en pappa wegging. Ze had al eerder een keer willen gaan maar deed dat niet omdat ze pappa niet met ons alleen wilde laten - pff, alsof wij zo bewerkelijk zijn. Ooooh wij zijn makkelijk! Het was gewoon omdat ze niet zonder ons kon!
Maar pappa heeft het prima gered. Een hoop dingen kun je ook in je eentje als je het maar handig aanpakt. ... je moet alleen wel heeel veeel luiers verschonen.
En mamma? Die heeft zich prima vermaakt, heel even een traantje weggepinkt, maar vooral van de wijn genipt en van de fromages gesnoept. Ze was blij om er even uit te zijn en niks te hoeven. Maar was ook wel weer heel blij om thuis te zijn en kon er toen weer echt van genieten hoe leuk we eigenlijk zijn …
.... wat een onzin, we zijn altijd leuk.
Daan, Max, Mamma Max Daan
reageer
Bob de Bouwer continued... 02-03-2009 01:00
Omdat we als maar wilder worden, overal op klimmen, vanaf vallen, elkaar met objecten op het hoofd meppen, en mamma geen Bob-de-Bouwer-helmpjes voor ons kon vinden, is ze maar aan een cursus EHBO voor kinderen begonnen.
Misschien maar goed, want zelf wordt ze ook onvoorzichtiger. Zo zat Max al een keer halverwege de trap omdat ze vergeten was het traphekje dicht te doen.
Beter voorkomen dan genezen. Dat denken wij ook, want mamma kan geen bloed zien en voorlopig is pappa het die onze haren en nageltjes knipt omdat mamma het eng vindt…

Wil je ook iets aan veiligheid in en om het huis doen, dan vind je hier goeie tips:
http://www.veiligheid.nl/csi/veiligheid.nsf/
http://www.gifwijzer.nl/index2.html
Klik om te vergroten Klik om te vergroten Klik om te vergroten
reageer
De slaap is stuk 28-02-2009 20:05
28 februari 2009

Af en toe is de slaap stuk - dan worden we gewoon wakker - we weten niet waarom - en dan kunnen we niet meer slapen … behalve als pappa en mamma naast het bed blijven staan, dan lukt het wel ... gek he?
Dus was het weer een van die avonden dat Daan aldoor wakker werd en omdat hij niet wist waarom, moest hij er steeds van huilen. Het begon rond half 12 en hij hield alleen op als pappa of mamma naast zijn bed bleef staan, en als ze weggingen begon het weer - dat duurde zo tot half 2 ... en begon weer rond 5 uur , en toen werd ik ook wakker en wilde niet meer slapen.
Zo zat mamma daar om half 6 Bob de Bouwer te kijken, helemaal misselijk van de slaap, .... de krant komt pas na half 7.

Over “achter het behang” begrijpen we niet helemaal maar ze vind ons af en toe gelukkig ook heel schattig. (Max)
Kunnen wij het maken? Kunnen wij nog slapen? Nou, echt niet!
reageer
Wij zijn TWEE ons motto is NEE!!! 28-02-2009 20:05
Yes! We zijn nu al weer 2 jaar! Wat gaat de tijd toch snel!  En bij deze mooie leeftijd passen heel veel vaardigheden: NEE-zeggen, KOM MEE-zeggen, gooien met objecten, elkaar aan de haren trekken en bijten, geen groentes meer eten (alleen nog vlees of kaas of een krentebol), maar vooral veel NEE-zeggen. Gelukkig kunnen we ook al liedjes mee lallen, dansen en kusjes geven zodat pappa en mamma ons toch wel lief vinden.
... En .... overdag zijn we al speenvrij!

Voor onze verjaardag hadden pappa en mamma de woonkamer omgetoverd: we hebben speelhoekje gekregen met een eigen tafeltje, stoeltjes en een speelgoedkast, en de muur is versierd met marsmannetjes. En er is ook een KOEkoeksklok met een koe die elk uur boe roept. We waren er helemaal stil van
... vijf minuten ... en de rest van de dag hebben we gehuild, gehuild, gevochten in de nieuwe IKEA-kruipslurf en gehuild.
We weten ook niet goed waardoor dat kwam - misschien waren het gewoon de emoties van het moment. Want we waren best wel blij hoor - vooral toen ook de oma's en opa arriveerden en we ook nog taart kregen. Maar toch moesten we huilen. Misschien wel gewoon van blijdschap en dankbaarheid.

Misselijk van alle chips en taart, en helemaal moegestreden vielen we 's avonds in slaap. Wat een rare dag - maar nu zijn we toch maar mooi TWEE en dat kan niemand ons afpakken.
      De volgende dag op Duimelot ging het feest gewoon weer verder; daar werd carnaval gevierd - iedereen was verkleed - de leidsters zagen er uit als kanibalen en inboorlingen, dus moest Daan alweer huilen.
Maar toen we gingen trakteren vonden we het wel weer leuk want er werd voor ons gezongen, en we kregen mooie feestmutsen op .... we zagen eruit als twee Hongaarse bruidjes met rozetten en slierten aan het hoofd. We vonden het prachtig en hebben ze de hele dag op gehouden. Maar op de een of andere manier zijn ze wel stuk geraakt ... we weten eigenlijk niet zo goed hoe dat kwam.
   De volgende dag waren we weer thuis en toen ging het feest ook weer verder want toen hadden we tijd om met al ons nieuwe speelgoed te spelen / om over het nieuwe speelgoed te vechten  / alle  stulpjes van de nieuwe puzzels af te scheuren en onder de wc-deur door te schuiven - Oh jeeh, Oh jeeh - kaPOT!
We hoorden pappa en mamma iets over een naughty-chair mompelen, maar gelukkig verstaan we geen Engels en begrijpen we ook niet waarom zo iets nodig zou zijn....
Taart! ons eigen hoekje welke vakantie was dat ook alweer?
reacties (2)
Snap jij het nog? 28-02-2009 01:00

We zaten lekker met het waskrijt te kleuren, en bedachten dat Bruin en Harry ook wel een kleurtje konden gebruiken. Maar mamma riep nee - kleuren doe je alleen op het papier!

Toen hebben we Bruin en Harry op het papier gelegd. Maar toen we verder wilden kleuren was het weer niet goed.

Weet je, af en toe snappen we er niets meer van.

 

 

Harry Bruin
reacties (1)
Ouders zijn stom 16-11-2008 21:46
Ouders zijn stom
Ze weten nooit wat ze willen.
Als je binnen wilt spelen, dan moet je naar buiten.
En als je lekker buiten aan het spelen bent, dan moet je weer naar binnen.
Als je trek hebt, dan moet je wachten tot het eten ...
en als je een keer geen trek hebt, moet je je bord leeg eten.
En dan het allerstomste aan ouders...
Als je klein bent dan leren ze je lopen en praten,
om als je groot bent tegen je te zeggen,
STIL ZITTEN EN JE MOND HOUDEN!!
Pump up the volume Hoezo opruimen? Vlindertuin Emmen
reageer
Schoenen kopen 17-08-2008 21:10

Twee weken geleden gebeurde er iets raars.

We moesten mee naar een winkel waar ze onze voeten gingen meten. We kunnen inmiddels al aardig lopen en kennelijk moet je je voeten dan in een schoentje vangen anders gaan ze er vandoor.

Maar onze voeten waren al te wild en het draaide uit op grote chaos. De voeten van Max wilden niet in het meetapparaat en ook niet in de schoentjes. Toen de winkelmevrouw zijn voeten eindelijk gevangen had, wilden ze niet meer gaan staan, ze wilden alleen nog maar kruipen en hadden de schoentjes zo weer uitgetrapt.

Inmiddels wilden de voeten van Daan niet meer in de kinderwagen blijven wachten. Toen Daan ook uit de kinderwagen mocht, besloten we zelf maar schoentjes uit te zoeken. Ze waren allemaal even mooi, vooral die met de bloemen en roze glimmende pailletten … maar eigenlijk waren alle schoentjes op de onderste 3 rekjes even prachtig....

Toen we ze allemaal uitgeprobeerd hadden, moesten we ineens weg …. zonder schoenen!

Kennelijk waren onze voeten niet te wild, maar waren ze te groot en te breed en had de winkelmevrouw voor zulke voeten geen geschikte peuterschoenen ... we moesten ze zelf maar zien te vangen in onze anti-slip-sokjes.

 

Maar gisteren gebeurde er iets wonderbaarlijks!

We gingen naar een winkeltje waar ze alleen maar geschikte peuterschoentjes verkochten, en hoewel we liever die leuke laarsjes met glimmende diamantjes hadden gehad, zijn we toch geslaagd!

En weet je wat? Onze voeten zijn nu nog wilder – ze rennen alle kanten op en we kunnen het amper nog bijhouden.

caught goodie2shoes shoes
reacties (1)
Kleine vriend 17-08-2008 21:10

Mijn lieve kleine vriend,

Met fijne zachte dop,

De pap die is nu op,

Je heb me goed gediend.


Geen pap zal ik meer eten,

Toch wil ik nooit vergeten

Hoeveel ik steeds genoot

Van mijn lekkere warme flesje,

Want nu krijg ik diepvries brood….


Lief klein flesje

Voor jou schrijf ik dit versje

Ik wil graag dat je weet

Dat ik je nooit vergeet.

 

Daan

dag flesje Klik om te vergroten kleine vriend
reageer
Sun, sea en slaaptekort 08-07-2008 21:28

Daar zijn we weer. We zijn op onze allereerste vakantie geweest, en konden even lekker uitrusten van ons drukke leventje. Pappa en mamma hadden een huisje vlakbij de zee gehuurd, in Julianadorp. En dat was dolle pret. Er was een open keuken, dus konden we leuk in de keukenkastjes neuzen en de knopjes van de vaatwasser indrukken. En er waren mieren op de grond - die zijn lastig omdat ze op hagelslag lijken en op je liga afkomen. Verder waren er een hoop leuke dingen om mee te spelen: eendjes in de tuin, het opblaasjebadje (maar dat was na 2 dagen lek); de lichtschakelaars; de knopjes van de tv en stereo, en al wat van de tafel konden vissen want tegenwoordig kunnen we overal bij.

D’r was ook een bad in dat huis - ook best tof - alleen waren we doodsbang van het badschuim, en Max werd hysterisch toen de douche aanging.

Verder zijn we naar het strand geweest. Daan begon meteen met zand te gooien en dat bleef lekker in de zonnebrandcrème plakken – hij leek wel een zandmonster….. jammer dat je speentje er zo smerig wordt.

Wat we ook heel leuk vonden was al het lekkere eten: we kregen ijsjes, patatjes, poffertjes en kibbeling! Zelfs Max vond het niet erg om vieze handen te krijgen - die kun je gewoon aflikken. s' avonds in bed waren we nog helemaal hyperactief en sprongen nog heel lang in onze slaapzakjes in het rond.

Het was een leuke vakantie, maar we zijn ook wel blij om weer thuis te zijn – kunnen we verder oefenen met staan en lopen, en weer lekker in onze eigen bedjes slapen want in dat huisje was elke dag om half 6 de slaap al stuk.... zo raar!

Hollandse luchtjes Zand aan mijn hand Oe, wat een straffe wind
reacties (1)
Hallo, Hallo, 24-04-2008 22:36

........ nu is het best alweer lang geleden dat mamma een stukje schreef - inmiddels zijn we alweer bijna 14 maanden. En bij 15 maanden beginnen er weer nieuwe Olvarit-potjes, dus dan hebben we alweer een mijlpaal bereikt. Hoewel we af en toe gefluister horen dat het nu toch echt een keer tijd wordt dat mamma gewoon lekker voor ons gaat koken: hutspot met klapstuk, andijviestampot met spek, kaaspannekoeken met stroop - kom maar op!

En we willen nu ook wel eens echte boterhammen - waar hebben we anders al die tanden voor gekregen? Om je broertje in zijn oor te bijten?

Sowieso loopt mamma een beetje achter: eerst werden we nog gefilmd toen we begonnen te zitten en te kruipen, maar inmiddels staan we al, rukken de planten uit de vensterbank, beginnen we langs kastjes en bankjes te lopen, op stoelen te klauteren, dansen we op het aankleedkussen, lezen (eten/verscheuren) de boekjes en zwaaien we vanuit de erker naar leuke chicks op de brommer .... en denk je dat hiervan ook nog maar iets wordt vastgelegd?
Nu geloofd vast niemand dat we dat allemaal al kunnen.

Gelukkig worden sommige dingen wel vastgelegd: we zijn weer gewogen en gemeten: Daantje was bijna 11 kilo, en Max 12 kilo ... en weet je wat?! We waren allebei even lang: 81,7 cm. En we deden het ook uitstekend met de blokjes: blokje in het handje, blokje in het bakje .... blokje vliegt door de lucht!

 

Deze keer was het heel grappig op het consultatieburo: er was een klein jongetje dat alle dossiers onder plaste toen hij op de weegschaal zat (wij waren het niet hoor!). Maar net nu het leuk begint te worden, horen we dat het de laatste keer was: de volgende keer moeten we naar het peuterburo. Dat is hetzelfde buro met dezelfde mevrouw, maar dan zijn we peuters dus dat is toch anders.

We zijn erg benieuwd hoe het is om peuter te zijn - misschien kunnen we dan al lopen, en praten en mogen we eindelijk met onze bobby-cars spelen .... Maar daarover meer, de volgende keer.

 

Heel veel liefs van Max en Daan!

 

.... psst zeg Daan, jij zou toch nog vertellen over die hond?

Huh, oh ja - we hebben sinds kort een hondje: Bo heet ze, een Duitse herder, ze is heel lief maar ook loops (wat is dat?), poept en plast net zoveel als ons, en stinkt uit haar mondje.

Klik om te vergroten Klik om te vergroten Bo zit even uit te rusten
Klik om te vergroten
reageer
Hoera, we zijn alweer 1 jaar (80 cm, en 11 kg)!!! 26-02-2008 21:44

En dat mocht gevierd worden!

Voor onze verjaardag hadden Pappa en mamma de woonkamer omgetoverd – we keken onze ogen uit; er hingen mooie slingers aan het plafond, d’r was een kinderspeelhoekje (met potloodjes voor grote kinderen waar wij vanaf moesten blijven, en een speelkleed voor hele kleine kleine kinderen, dat wij niet mochten onderkwijlen … zagen we het nou toch in de wasmachine verdwijnen?), en de eettafel was niet alleen veranderd in een speeltent maar ook in een graskleedbuffet – met allemaal lekkere hapjes (waar we ook al niet aan mochten komen) en een chocoladefontein (die we niet eens konden zien).

Maar, sapperdeflap! We kregen wel ieder een groot stuk taart en mochten die helemaal zelf opeten. Max houdt niet van vieze vingers en wist niet wat hij met die rommel aanmoest.

Daan houdt wel van rommel en had 5 dagen later nog rooie billen van het poepen.

            Omdat we het hele jaar zo zoet en lief zijn geweest, werden we bedolven onder de kadootjes. We kunnen nog niet zo goed tellen en weten daarom niet precies hoeveel speelgoed we hebben gehad, maar wel dat het heel goed mogelijk is om met alles tegelijkertijd te spelen. Met de sambalballen kun je ook hamertje-tik spelen en met het hamertje van hamertje-tik kun je heel goed je broertje voor zijn kop slaan, en als hij gaat huilen dan zwaai je gewoon een paar keer met de lachzak.

We hebben ook allebei een beer met een mooie badjas gekregen … raar toch, dat die beren wel mooie badjassen hebben en wij nog van die oude versleten jasjes in de kast hebben liggen?

            Hadden we al verteld dat onze boxen naar de schuur waren verhuist? Eerst waren we bang dat wij daar moesten spelen totdat het feest voorbij was – en dat is niet fijn want daar poept Pluis – maar gelukkig mochten wij ook op het feest blijven. Uit angst dat we alsnog de schuur in moesten, hebben we maar ons beste beentje voor gezet en ons uitstekend gedragen.

À propos, beentje - sinds ons verjaardagsfeestje kunnen we allebei veel beter staan (daar waren namelijk ook van die lage tafeltjes met zoutjes en chocolade …)

’s avonds zuchtte mamma dat ze blij was dat het eerste jaar erop zat … maar dat snappen wij niet; het was een prachtig jaar - we zijn goed gegroeid, hebben heel veel trucjes geleerd en zijn best wel lief geweest … niets om over te mopperen. Het was trouwens ook een prachtige dag, max en voldaan vielen we in slaap en droomden van alle leuke kadootje en de mooie kamer … zou het er morgen nog zo uitzien?

Mmm, dit smaakt naar meer wat moet ik met die rommel? the mad hatter himself
reageer
Max Mobiel 10-01-2008 22:06
Ik ben inmiddels lekker mobiel en banjer de hele kamer door. En dat gaat echt lekker snel als je al kunt kruipen. Ook kan ik al op mijn knietjes zitten en me optrekken aan de bank. Dan kom ik al heel hoog en dat is handig want dan kun je overal bij: de volumeknop van de radio, mamma’s breiwerkje op de bank, de koffiekopjes en de onderste kerstballen. Maar soms gaat het even mis, dan kukel ik om en ga ik huilen.Laatst dachten pappa en mamma ook dat ik me pijn had gedaan want ik trok zo raar met mijn armpje. Toen ze mijn armpje bekeken schrokken ze ... het was helemaal dik! Maar wat bleek - mijn andere armpje wat net zo dik, dus toen mocht ik weer vrolijk verder kruipen.
Klik om te vergroten
reacties (1)
Dental Daan 10-01-2008 22:05
Ik kan nog niet kruipen, da's wel jammer want dan kun je niet overal bij. Maar buikschuiven gaat net zo snel hoor - en de vloer glimt nu ook prachtig! Mijn unieke gave is dat ik al bijna 3 tanden heb - anderhalve tand onder en een kwart tand boven. Dus als Max mijn speentje afpakt, bijt ik hem gewoon in zijn hand. 's Morgens komt mamma mijn tandjes poetsen, dan bijt ik in een harig stokje en ga met mijn hoofd heen en weer .... da's best grappig. Maar van grote-mensen-tandpasta moet ik huilen, die smaakt veel te sterk. Voor de schijn poetst mamma ook het tandvlees van Max, anders voelt hij zich achtergesteld .... of zag mamma daar vandaag ook al een tandje prijken?
Klik om te vergroten
reageer
Vrolijke feestdagen 10-01-2008 22:04
Omdat we ziek waren met de Sint, waren we erg benieuwd hoe de Kerstdagen zouden zijn. Nou, dat viel niet tegen! Dan komt er net zo'n oude man met baard als Sinterklaas en die neemt ook allemaal kadootjes mee. Zulke feestjes willen we wel meer! Bovendien krijg je dan ook lekker en veel te eten. Wat pappa en mamma allemaal op hebben kunnen we niet opsommen - zoveel vingers en tenen hebben we niet - maar wij kregen "couscous met mediterrane groenten" en "risotto van tonijn met tomaat en koriander"... of vonden we het toch vies en hadden we liever een bakje yoghurt?Maar het was wel heel feestelijk allemaal - overal lichtjes en glimmers, en zelf waren we ook helemaal het heertje. 

.... Oud en Nieuw is dan weer een heel ander verhaal. Dan eten de grote mensen oliebollen, en daarvan kregen wij niet. En wat denk je?! Gaan pappa en mamma al om 10 uur naar bed - voorslapen noemden ze het geloof ik, maar volgens mij zonder enige intentie om weer op te staan. Liggen we met zijn allen lekker te pitten, breekt om middernacht de hel los! Allemaal lichtflitsen en knallen - we moesten allebei vreselijk huilen en waren ontroostbaar. ... En wat doen pappa en mamma in zo'n geval? Ze trekken een fles met bubbelwater open, bijten elkaar in de mond, en gaan weer verder met oliebollen eten! Wat een stom feest! Bovendien kreeg Daan de volgende dag zijn voetje tussen de autodeur - toen was hij weer heel zielig en van slag. De jaarwisseling is stom - we willen graag het oude jaar terug; dat was een goed jaar, dat was ons jaar!

Klik om te vergroten Klik om te vergroten Klik om te vergroten
reacties (1)
Donkere dagen voor kerst 13-12-2007 22:44

Bijna 10 maanden zijn we nu, en we beginnen alweer bijna aan onze 1e winter en dat is wel even wennen.

Om te beginnen is het dan bijna de hele dag donker. En zo gebeurde het een keer dat pappa ons met de fietskar bij opa en oma kwam halen. Daar gingen we dan, naast elkaar in zo’n plastic karretje in het pikkedonker, doodbang waren we … je weet maar nooit wat er achter dat zeiltje schuilt. En omdat we zo zielig waren, maar misschien ook omdat de kar lek is, gaan we tegenwoordig lekker met de auto.

Maar nog vervelender is dat we de laatste maanden aan de lopende band verkouden of ziek zijn. Dat komt misschien wel doordat alle kindjes op het kinderdagverblijf dikke snotkorsten aan hun neus hebben, en elkaar speeltjes aflikken en onderkwijlen zodat de bacillen goed kunnen rouleren. Daan heeft dan een doorrookte kroegstem en Max blaft als een jonge zeehond. Bovendien kunnen we vaak de slaap niet vatten omdat je met een dichte neus niet op je speentje kan sabbelen. En dan hadden we ook allebei al een oorontsteking  .. wat een ellende, wat een misère - we hebben de hele buurt bij elkaar gehuild, en gelukkig ging het over toen we een kauwgomballensmaakje uit een spuitje moesten gebruiken.

En dan was er ook die keer dat pappa, mamma en Max steeds moesten overgeven. Pappa was net de kotsende-zwabber-met-de-kraan-open. Hij moest alles steeds opruimen terwijl hij zelf ook ziek was. Misschien hielp het dat Max ontdekte dat je het ook gewoon weer kunt opeten.....   Daan had niks - hij keek toe terwijl zijn zieke broertje in zijn vieze bedje naar hem lag te lachen.

Of het allemaal nog niet genoeg was, werd Max op een ochtend wakker met chocolade aan zijn wang, of had hij misschien overgegeven? Was het dan?... nee, dat was niet mogelijk! Het was poep, POEP! Het hele jongetje zat onder de POEP en het was er bij zijn kraagje uitgelopen. En dat was het begin van het volgende rondje griep. Max was lek aan zijn luier, en Daan was lek van boven, en zo kregen we 3 x per dag schone kleertjes aan ..... lang leve de droogtrommel! (Eigenlijk snappen we niet waarom mamma zegt dat ze nooit iets heeft om aan te trekken). Gelukkig zijn we nu weer opgeknapt, maar ons allereerste Sinterklaasfeest is er een beetje bij in geschoten - de Sint op de kinderopvang hebben we gemist, en als we daar weer heen gaan zijn vast alle nieuwe speeltjes alweer ondergekwijld.….

We zijn erg benieuwd wat deze winter ons nog brengt … kerst schijnt ook wel leuk te zijn.

 

…. oh ja, hebben we al gezegd dat Max al op handen en knieën kan kruipen en ook al los kan zitten, dat Daan al 1 tand heeft en kan zwaaien, dat onze Maxi Cosi's zijn verpatst omdat we er niet meer inpasten, en dat we al aan tafel in de kinderstoel kunnen zitten. Het is best een leuke tijd!

 

Groetjes van Max en Daan

Op het loungekleedje in de fietskar euhh? Wie klopt daar?
reacties (1)
Yip, vandaag zijn we alweer 8 maanden! 17-10-2007 22:37

En we worden al flinke kerels .

We zijn nu allebei 75 cm en Daan is 8,6 kg en Max 9,5 kg (mamma vind het best wel zwaar om met hem rond te sjorren).

Maar dat is ook allemaal niet zo vreemd, want wat we tegenwoordig wel niet allemaal te eten krijgen!

’s Morgens een flesje pap, om 10 uur een cupje fruit en een cupje yoghurt en soms wordt het ook allemaal gemend met een liga erin. Voor de lunch krijgen we een fles melk en zouden we ook een boterham moeten eten, maar die krijgen we allebei nog niet zo goed weg - Daan verzamelt alle brokken achter op zijn tong en Max verstopt ze in zijn gehemelte, en af en toe, als we geen lucht meer krijgen, moeten we toch slikken. Dan maken we rare geluiden en krijgen tranen in onze ogen.

Maar volgens de consultatie-mevrouw is dat goed: bij kleine baby’s (wij zijn al grote kleine baby’s!) zit het wurgreflex nog voorin de keel en die moeten we zelf naar achteren drijven, dat doen we door zo’n beetje alles in onze mondjes te proppen: rammelaars, de oren van de blauwe giraffe, sokken of de voeten van je broertje.

….maar goed, als we de boterham hebben overleefd krijgen we ’s middags niet alleen nog meer te eten maar vooral ook  8+ potjes omdat mamma dat zo gezellig vindt! Het is uit met de zacht gepureerde bruine-bonen-met-rundvlees-en-appelmoes ... we krijgen hutspot met brokken; pompoenmelange met hele doperwten en nog net geen hele kalkoen; macaroni met hele elleboogjes en vandaag zagen we al vis met druiven voorbij komen

… waren we nog maar minder grote, kleine baby’s dan konden we lekker de hele dag aan een flesje lurken!

De brokken en klompen kunnen we gelukkig wegspoelen met een sappie en 's avonds krijgen we nog een papfles en zitten we zo vol dat onze luiers strak om onze bolle buikjes staan.

Raar toch, dat soms onze buikjes, en anders onze luiers bol staan?!

 Maar verder gaat het ons goed hoor! Max kan al kruipen - hij kruipt achteruit de halve kamer door. Daan hoeft niet te kruipen, hij trekt aan het kleed zodat alle speeltjes automatisch zijn kant op komen. En we hebben ook een leuk spelletje ontdekt: hardop naar je broertje lachen, aan zijn oren trekken, in zijn wangen bijten en vervolgens zijn speen eruit rukken - hartstikke tof! Gelukkig hebben we nog geen tanden, en knipt pappa onze nagels regelmatig.

Maar uiteindelijk zijn we bereblij met elkaar:

bij Daan komt zijn speen op de eerste plaats, daarna zijn broertje en daarna pappa en mamma.

Bij Max komt Daan op de eerste plaats, daarna de Olvarit-potjes, het slaapkonijntje, de doos met billedoekjes, de liga's, pappa en mamma en daarna zijn speentje. En doodop maar dolgelukkig zijn we als we na een drukke dag op Duimelot weer samen, op het schapevacht in de fietskar naar huis worden gebracht…
'Speentje-pak' Wat een leuke meisjes! Op wie lijk ik?
reacties (3)
Hoera! 17-08-2007 17:05

Vandaag zijn we alweer een half jaar! Babba en mèmmè gaan er een gebakje op eten, en wij een lekkere rijstewafel. Groetjes van Max en Daan 

Klik om te vergroten Klik om te vergroten
reacties (1)
Hoera, geen prik! 17-08-2007 16:45

Van de week zijn we weer naar het consultatieburo geweest. Gelukkig hoefden we niet geprikt te worden. We moesten wel huilen, maar ik weet niet meer waarom.
We zijn alweer goed gegroeid: allebei 72 cm en Daan was 7800 gram en ik 8700 gram - maar ik ben niet dik! En die dikke beentjes zijn heel normaal - rasteckels hebben ook dikke pootjes, daar herken je ze aan!
De consultatiemevrouw wilde naar mijn hoofdje kijken omdat het de verleden keer een beetje plat leek. Hoewel het nog steeds een beetje plat was, was ze wel tevreden - ik hoef geen correctiehelmpje.
Toen het oordeel was geveld, was het weer tijd voor alle kunstjes: optrekken, omkeren, omhoogkijken, beentjes in de hoogte, knietjes in de zij (waarom nooit de armpjes?) ... zo varen de scheepjes voorbij.
Alles konden we al heel goed. Ik wilde alleen het blauwe blokje niet van de mevrouw aanpakken. Daar moet je ook mee uitkijken; kinderen krijgen soms zomaar op hun donder als ze overal aanzitten. Dus keek ik maar liever toe. Daan moest zich natuurlijk weer uitsloven en pakte het blokje wel aan, zelfs met twee handjes en ook toen het heen en weer bewoog - maar hij kreeg ook een rood blokje, dus dat was niet helemaal eerlijk. Verder wilde ik ook geen aaaah-klanken maken, maar volgens mèmmè kan ik dat ook al. Het goede nieuws is dat we nu ook een yoghurtje mogen en dat we steeds minder gaan slapen - was mèmmè ook heel blij mee. Zo, nu weet ik niks meer - groetjes en tot de volgende keer, Max

Klik om te vergroten Klik om te vergroten Klik om te vergroten
reacties (2)
Hoera, 5 maanden zijn we alweer! 18-07-2007 13:41

En er is in de tussentijd een hoop gebeurd. We zijn allebei lekker gegroeid: bij het laatste bezoek aan de consultatie-mevrouw was Max 7660 gram en 68 cm lang. En ik (Daan) was 7040 gram en 69 cm lang, dus we schieten aardig de lucht in.

Omdat Max een plat achterhoofdje heeft, moeten we van de mevrouw veel op onze buikjes liggen, da's ook goed voor de ontwikkeling van onze spieren. En het gaat ons allebei goed af: ik probeer het soms vanzelf maar ga dan huilen als het niet lukt, en Max kan al heel hoog kijken en zichzelf weer omdraaien. Maar soms zijn we moe lui, dan gaan we kwijlen en storten meteen weer in.

Omdat we altijd honger hebben mochten we van die mevrouw ook aan de rijstebloem - dat krijgen we in een flesje melk en dat smaakt lekker naar vanille … hoewel ik toch liever aardbeiensmaak heb…

En we mogen ook een fruit- of groentehapje. Max is al een echte smulpaap en eet alles wat hem wordt voorgeschoteld, maar ik vind er niks aan en ga huilen als ze me de bananenprut op een lepeltje naar binnen douwen.

De laatste tijd hebben we ook ontdekt dat we heel hard kunnen gillen. Nu ga ik lekker gillen als Max huilt, en als hij wil slapen gaat hij nog harder huilen, en dan ga ik nog harder gillen - leuk hè?!

Max lacht heel veel ...  een allemans vriendje ... hij probeert iedereen te charmeren, ook mij - de laatste tijd ligt ie steeds naar me te kijken - hij vraagt zich vast af wie dat andere jongetje toch is, dat zo'n herrie maakt. Ik lach ook wel vaak, ook naar Max, maar liever lig ik in de box te spelen, dan gooi ik mijn armpjes en beentjes omhoog en draai rondjes om mijn as.

Zo, dat is ook wel weer genoeg gebabbeld ...

Groetjes, van Daan (ik lust geen banaan)

en maar oefenen Burb! Daan lust geen banaan
reacties (1)
Vaderdag 25-06-2007 12:14

Verleden week was het pappa's eerste vaderdag. We hadden allebei een mooie presse-papier gemaakt, maar mamma heeft ze samen met de luiers weggegooid. Toen de hand- en voetafdrukken ook afvielen doordat we van de verf dreigden te likken, hebben we met paddy en pluis in de tuin geposeerd ...

tuinkabouters
reacties (1)
Hoera, we hebben post! 23-06-2007 12:46

We hebben een kaartje gekregen uit Frankrijk - daar zijn opa en oma op vakantie. Dat is een heel raar land - je moet eerst heel ver rijden en dan moet je heel veel betalen voor de ijsjes. En ze spreken er geen Max of Daan, maar Frans.  Pappa denkt dat wij daar straks ook naartoe op vakantie gaan, en dat we dan lekker gaan kamperen. Maar mamma dacht van niet. Die wil niet in een tentje en ze wil ook niet eerst een heel eind rijden met een paar huilende kinderen in de auto. Maar wie zijn die kinderen dan? En waarom moeten ze met ons mee in de auto? Misschien blijven we wel thuis - dan kunnen pappa en mamma het vakantiegeld mooi besteden aan een klimrek, schommels, goedkope ijsjes, en wat er over blijft kan op de spaarrekening, dan kunnen dat mooi uitgeven aan onze studie, auto's, feesten, vrouwen en andere nuttige zaken.

Hoera, we hebben post! ... en daar moet iedereen vanaf blijven Daantje duimt
reageer
Hoera, we've got wheels! 10-06-2007 20:11

We hebben een toffe scheurbak gekregen van onze ooms en tantes!

 

Vroemmm! Vroemmm! Cool!
reacties (1)
Alweer geprikt :( 30-05-2007 11:45

Vanochtend mochten we weer naar het consultatieburo. Daar werden we aan alle kanten bekeken en gemeten en werden er oefeningen met ons gedaan.

 

Daantje is nu 6110 gr, met een lengte van 65cm, en Max 6800gr met een lengte van 64,4cm.

 

En hoewel we allebei lief naar de dokter hebben gelachen, werden we toch zomaar geprikt! We hebben de hele buurt bij elkaar geroepen, maar niemand deed iets! Wat een verdriet! En vanmiddag gaan we voor het eerst naar onze nieuwe oppasmoeder, en kunnen we ons niet eens van onze beste kant laten zien, zo moe zijn we.....

Klik om te vergroten Klik om te vergroten Klik om te vergroten
reageer
Hoera, we zijn 3,5 maand! 29-05-2007 18:46

Daan 

 Max

 Ik ben een zonnig kereltje. Als je ’s morgens naar mijn bedje loopt, begin ik meteen naar je te lachen. Ik ben altijd tevreden en huil weinig, behalve als ik op mijn flesje moet wachten, of wanneer mijn speentje eruit is gerold.  

Ik ben een heel serieus kereltje en moet alles in de gaten houden, ik kan heel boos en verbolgen zijn, en heel hard huilen. Maar tegenwoordig heb ik steeds vaker een vrolijke bui en kan heel uitbundig en stralend lachen.

 Ik drink heel vlot mijn flesje leeg, en als ik moet pauzeren, word ik boos. Soms heb ik geen geduld en ga rond liggen kijken – het liefst naar de tv. Dan ben ik niet zo gezellig op schoot en wil niet babbelen, maar dat is de schuld van pappa en mamma want die hebben ’s avonds tijdens het flesje altijd de tv aan staan.  Ik drink heel vlot mijn flesje leeg, en als ik moet pauzeren, word ik boos. Meestal spuug ik als ik mijn flesje leeg heb, omdat ik zo’n schrokop ben. En soms loopt mijn hele kraag dan vol en moet ik een schoon hempje aan. Omdat de meeste hempjes moeilijk over mijn bolle hoofdje passen, word ik opnieuw heel boos.
 Ik laat graag windjes en ben in bed net een oud kereltje die van zich af ligt te blazen. Ik laat graag boertjes en ben net een bierdrinkende supporter.
 Ik poep graag – het liefst tijdens het flesje want dan moet pappa of mamma opnieuw mijn broek verschonen. Omdat ik slanke beentjes heb, wil het er nog wel eens bij de pijpjes uitlopen. Ik plas graag - mijn luiers zijn loodzwaar.  Omdat ik spekbeentjes heb, sluit de luier altijd goed aan en zit ik lekdicht verpakt.
 Omdat ik grote voeten heb, passen mijn sokjes niet goed. Omdat ik dikke beentjes heb, passen mijn sokjes niet goed.
 Spelen doe ik met al mijn ledematen – ik zwaai met mijn armpjes en gooi mijn beentjes in de lucht, en als ze mijn broek verschonen gooi ik ook mijn kont alle kanten op en dan schiet het lekker niet op. In de box graai ik graag naar de hangende speeltjes. Ik lach al hardop, en roep rooh en aaah. Ik sabbel graag op een lappie en op mijn duim (hele vuist). Ik ben al heeeeel sterk: als ik op mijn platte buikje lig dan kan ik al een beetje voor me uit in de spiegel kijken en dan laat ik van geluk een windje. Ik houd niet van gymnastieken - liever lig ik voor me uit te praten en rond te kijken. Maar soms rek ik me uit en dan hangt er ineens een speeltje in mijn handje en dan weet ik niet meer hoe ik die moet loslaten. Ik hou van mijn ringrammelaar en heb graag een lappie om in mijn mond te stoppen. Ik lach heel lief en roep heuuuh, heuuuh. Ik ben al heeeeel sterk: als ik op mijn bolle buikje lig dan kan ik mijn hoofd al heel hoog optillen en soms rol ik dan om – per ongeluk, maar mamma denkt dat ik me al kan omkeren.
 Ik slaap graag - als ze me neerleggen en me mijn speentje geven, dan ga ik meteen slapen. Maar soms (heel vaak en vooral ‘s nachts) rolt mijn speentje eruit en dan moet ik huilen en dan komt er gelukkig iemand om hem weer in mijn mond te stoppen. Dan lach ik heel lief zodat ze niet meteen weglopen. Overdag slaap ik door tot aan het volgende flesje. Maar als ik ’s morgens vroeg om half zes mijn speentje verlies, kan ik echt niet meer slapen.  Slapen is voor watjes – maar als ik stil en bleek wordt, pakken ze me op en brengen me toch naar bed. Dan schreeuw ik moord en brand en wil niet slapen. Ik slaap ook niet door tot aan het volgende flesje maar zit graag nog een poosje in de wipper. Dan kan ik de boel mooi een beetje in de gaten kan houden. Gelukkig voor pappa en mamma slaap ik ’s nachts als de beste – geen geleuter met speentjes, ik slaap totdat Daantje ’s morgens roept dat het tijd is
 Als pappa en mamma bijtijds naar bed gaan, kunnen ze al 7 uur slapen.
29-05-2007 29-05-2007 27-05-2007
26-05-2007: Gezellig hoor :) 25-05-2007: Daan 25-05-2007: Max
reageer
Hoera. we are going to be rich! 29-05-2007 18:29

Pappa en Mamma hebben een Rabobank Regenboog spaarrekening voor ons geopend. Daar gaan we/ze op sparen en als we 18 jaar worden dan kunnen we over dat geld beschikken.

Wij kunnen dat dan mooi uitgeven aan onze studie, auto's, feesten, vrouwen en andere nuttige zaken. We hebben allebei een mooi welkomst pakket erbij gehad:

Het bestaat uit:

  • een mooie rabobank-plastictas
  • een "het boek van ikke" (plakboek/fotoboek)
  • een rekeningen-afschriften mapje
  • een knuffel-rups

Mooi he?

 

Donaties kunnen naar:

3490.755.502 t.n.v. M. Räkers (te Utrecht)

3490.755.545 t.n.v. D. Räkers (te Utrecht)

 

;)

 

reageer
Hoera, we zijn naar het consultatiebureau geweest. 25-04-2007 20:21

We zijn er door een hele aardige mevrouw gewogen en gemeten. Max is al 61,4 centimeter lang en 5750 gram zwaar. Daan is al 61,3 centimeter lang en 5020 gram zwaar. Maar Daan heeft eerst nog even op de weegschaal geplast dus die is eigenlijk veel zwaarder!

Daarna moesten we met een andere mevrouw mee, zij leek eerst ook heel aardig. Ze heeft allemaal leuke onderzoekjes met ons gedaan en is tot de conclusie gekomen dat Daan het sterkst is. Maar dat is helemaal niet zo Max is veel sterker!

Aan het einde van de onderzoekjes pakte de mevrouw opeens 4 naalden en prikte ons zo in allebei de bovenbenen! De naalden gingen wel een paar centimeter diep. :( Dat deed wel heel erg zeer. Wat een gemene streek. :( Maar nadat we over de schrik heen waren hadden we er de rest van de dag gelukkig geen last meer van.

reageer
Hoera, we zijn 2 maanden! 17-04-2007 08:28

 Gisteren zijn we 2 maanden geworden. En dit kunnen we al:

Max 

Daan 

 echt lachen echt lachen
 6 uur doorslapen 6 uur doorslapen
 in de wipstoel zitten in de wipstoel zitten
 3,5 uur wachten op het volgende flesje 3,5 uur wachten op het volgende flesje
 flesje van 185 ml leegdrinken flesje van 175 ml leegdrinken
 heel hard huilen babbelen
 heel hard huilen mezelf vermaken
 heel hard huilen met mijn armpjes en beentjes sporten
 goed plassen en poepen zodat het bij de pijpjes naar buiten loopt goed plassen en poepen zodat het bij de pijpjes naar buiten loopt
 naar muziek luisteren heel hard huilen
 volgen wat pappa en mamma aan het doen zijn volgen wat pappa en mamma aan het doen zijn
 ‘pappa’ zeggen ‘mamma' zeggen


Fijne bende!
reageer
Vrolijk pasen. 07-04-2007 20:41
Vrolijk paasfeest !!!

van

    Bart  
      Margaretha
    
        Max                                     Daan
Klik om te vergroten
reageer
Alweer 3 weken oud! 12-03-2007 08:58
 Hallo allemaal,

De jongens zijn nu alweer ruim 3 weken oud! We hebben er alweer 2 weken opzitten met ons viertjes thuis. De eerste week met zijn vieren thuis was afzien..... aan het eind van de week wist ik niet dat ik van achteren nog bestond. Gaandeweg week 2 is het steeds beter gegaan. Margaretha kan steeds beter uit de voeten dus we kunnen de taken ook wat meer verdelen. We komen zowaar ook weer de deur uit, vandaag zijn we  helemaal naar de Boni gewandeld en weer terug!
Het ritme van elke 3 uur voeding  begint ook te wennen. En s'nachts mogen we meestal niet klagen, de jongens zijn dan rustig en tussen de voeding van 22:30 en de volgende zit meestal zo'n 4,5 tot 5,5 uur! (maar soms ook maar 3 uur....en soms lijkt de ene voeding in de  andere over te gaan onderbroken door slechts enkele uren gemopper van Max en/of Daan). Eigenlijk zijn de jongens alleen maar erg onrustig vanaf een uurtje of 18:00 tot een uurtje of 22:00... het is ons pas 1 of 2 keer gelukt om het avondeten zonder kind op de arm op te eten.

Vandaag hebben we ze ook weer gewogen: beide wegen nu rondom de 3800 gram. Max  heeft Daan in gehaald en is iets van 60 gram zwaarder dan zijn jongere broer. Maar dat zal deze week wel weer omdraaien want gisteren hebben we gezien dat Max nu sprew heeft. Die zit nu dus aan de medicijnen en die komen zijn eetlust niet ten goede.

Het verschonen is elke keer nog wel een uitdaging. Het valt niet mee om een vieze poepluier uit de buurt van spartelende benen te houden op het moment dat je hem openmaakt. Als je dan eindelijk een voet hebt schoongepoetst blijkt dat de andere voet die je ondertussen met je hand beet hield ook door de luier heen gehaald is en nu heb je dus ook een vieze hand. Natuurlijk heb je die hand ondertussen gebruikt om doekjes en een schone luiter te pakken dus ondertussen begint de smurrie zich al aardig over de commode te verspreiden.... Als dan uiteindelijk alles een beetje schoon is en je de schone luier dicht wil maken blijkt meneer hele hoge nood te hebben en de fontein open te gooien voordat de luier dicht zit. Richtings gevoel hebben de heren nog niet dus na deze actie kan je meneer een schone romper en trui aantrekken. Dit alles gaat natuurlijk gepaard met hard gehuil (Honger papa!! Honger!!!), veel overstrekken en tegengestribbel..... maar ach als je dan eindelijk een flesje kan geven en de jongens lekker rustig rond liggen te kijken is ook dit 'gevecht' de moeite waard geweest. :-)
Daan (links) en Max aan het slapen na een stukje wandelen Klik om te vergroten Klik om te vergroten
Daan vindt het wel gezellig naast Max..... Max heeft zijn twijfels. Klik om te vergroten
reageer
Hoera, hier zijn we dan (2) 27-02-2007 11:15

Hallo allemaal,

ik denk dat jullie inmiddels de kaartjes wel hebben gekregen. De kindjes zijn geboren - twee prachtige, stevige jongens:  Max en Daan.

 

De een is blond, een beetje tenger en bijzonder fel (schreeuwt een half uur voor en een half uur na het eten de hele boel bij elkaar, en is zo sterk dat je hem goed beet moet pakken) - de ander eerder donker, en een mollige goedzak die je wakker moet maken, en na het eten prompt een boertje en een windje laat en meteen weer in slaap sukkelt. En allebei doen ze het fantastisch.

Helaas was moeders er wat minder aan toe na de bevalling. De bedoeling was dat ik gewoon zou bevallen - de kindjes lagen er ook allebei goed voor. Maar na een dag weeën wegpuffen in het ziekenhuis, was er nog steeds geen goeie ontsluiting en werd er 's avonds om 11 uur tot een keizersnee besloten. Ik was toen al helemaal gammel omdat ze de ruggenprik veel te laat hadden toegepast en slecht gedoseerd hadden, maar wel steeds de weeënopwekker hadden verhoogd. Toen het verlossende woord gevallen was, moest ik nog een keer 3 uur wachten omdat er allemaal spoedgevallen binnenkwamen; en toen ik eenmaal aan de beurt was lag ik helemaal te schudden op het bed van de vermoeidheid. Die dag hebben we nog wel lekker van de kindjes kunnen genieten, maar tegen de avond ben ik ziek geworden. Door de keizersnee waren mijn darmen helemaal stilgevallen; ik kreeg een klysma en een maagsonde en heb vervolgens drie dagen geen eten gekregen. Toen ik er weer bovenop was, was ik zo verzwakt dat ik niet meer op mijn benen kon staan en naar de wc en onder de douche geholpen moest worden. Dat was een vreselijke ervaring - ga je naar het ziekenhuis om te bevallen, ben je ineens een hulpbehoevende patient.

Ik was ontzettend blij toen ik uit het ziekenhuis werd ontslagen en we eindelijk onze mooie kereltjes mee naar huis konden nemen. Nu gaat het met de dag beter.
Vandaag is de eerste dag zonder kraamhulp .... ik ben benieuwd hoe het ons af zal gaan want ook met hulp waren de dagen gevuld met vieze luiers, boze knuisten, rode hoofden,  kolfflesjes, boeren en winden, maar ook die mooie momenten dat ze lekker op je arm liggen slapen en je lief toelachen.
Bart is 3,5 week vrij dus ook al slaat de vermoeidheid toe - we hebben de tijd voor onszelf en kunnen lekker genieten met zijn viertjes.

Moe maar gelukkig en voldaan,

Margaretha

reageer
Hoera, vandaag mogen we naar huis! 22-02-2007 09:01

Hoera! We gaan eindelijk naar huis.... spannend!!!!

Naar huis! :)
reageer
Hoera, hier zijn we dan! 17-02-2007 17:21
Ja!!! We zijn er! Vannacht om 01:56 en 01:58 zijn we dan op de wereld gekomen. Het was een lange zware reis maar wij en onze moeder maken het goed.
Klik om te vergroten Klik om te vergroten
reageer
Wachten.... 12-02-2007 15:08
duurt lang....
Wachten....
reageer
Laatste buikupdate? 05-02-2007 16:28
Even een verzamelmailtje aan alle sympathisanten. Ik redt het niet om iedereen afzonderlijk nog een keer te mailen - een half uurtje achter de computer en d'r zakt weer een liter vocht in m'n voeten. Waarvandaan weet ik niet want elders lijkt het op dat moment niet te slinken.

Met nog steeds een buikomtrek van 1.30m maar inmiddels wel 34 kg aangekomen en verweekte gewrichten, loop ik als een kreupele pinguïn, slaap als een walrus (kwijlend en snurkend en moeizaam omrollend) waggel minimaal 7 keer in de nacht naar het toilet en doe het desondanks in mijn broek als ik onverhoopt met volle blaas moet hoesten. Bovendien lieg ik ook nog eens de hele boel bij elkaar omdat ik alles direct vergeet en zelf de helft erbij verzin.
Maar terwijl moeders langzaam in een waterbassin verandert, raakt het zwemwater van baby B op... en daarmee komt het eind in zicht. Volgende week dinsdag is er weer een controle, en als de kuikens voor die tijd niet zelf de uitgang gevonden hebben, gaan ze waarschijnlijk besluiten om de uittocht in te leiden. Hoezee!!!
Gelukkig lijken de kuikens er ook klaar voor; ze zullen nu op en onder de 3 kg zitten, en het kleintje vertoonde op de laatste echo zelfs vetplooien... op wie zou die lijken?
Ik ben ook wel heel benieuwd wat er straks uit het verassingsei komt: meisje/jongetje? blond/donker? dik/dun?

Groetjes,


Margaretha  - niet helemaal uitgerekend, wel uitgeteld :-)
Buikje met tweeling van 38 weken
reageer

Vervolg pagina('s):